Różaniec znany jest w Kościele Katolickim od czasów Średniowiecza. Pochodzi od sznurów modlitewnych używanych przez muzułmanów (chociaż znany jest w takich religiach jak buddyzm) z pielgrzymki zbrojnej przez Krzyżowców w XI wieku, chociaż najstarsze zapiski pochodziły już z IV wieku. Szybko dostrzeżono zalety takiej modlitwy- ma ona bowiem charakter rytmiczny i kontemplacyjny. Stał się ulubioną modlitwą wielu świętych, został też doceniony przez Maryję podczas objawień Fatimskich.
Struktura modlitwy różańcowej i aspekt teologiczny
Różaniec składa się z czterech części, zwanych tajemnicami- Radosnej, Światła, Bolesnej i Chwalebnej, a każda z tych tajemnic odmawiana jest w inny dzień tygodnia. Każda z tych tajemnic dzieli się jeszcze na pięć części, w skład których należy odmówić raz Credo, raz Ojcze nasz i 10 razy Zdrować Maryjo, później „Chwała Ojcu”, a następnie- „O mój Jezu”.
Ta modlitwa jest szczególna- jest ona usankcjonowana w Piśmie Świętym- rozważania różańcowe skupiają się na najważniejszych punktach życia Chrystusa oraz Matki Jego, ponadto modlitwy „Ojcze nasz” i „Zdrowaś Maryjo” są dosłownymi cytatami z Pisma. Ponadto została ona niezwykle dobrze przyjęta w Kościele Katolickim oraz przez Matkę Bożą, Której pomocy możemy wzywać poprzez właśnie tę modlitwę.
Za jej pomocą, możemy doznać wielu łask, a klęcznik karmelitański może być użytecznym ku temu narzędziem, ale nie jest konieczny. https://www.meritohurt.pl/kleczniki/klecznik-taize-karmelitanski,4109,1.html
Tradycyjnie gromnice wykonuje się z pszczelego wosku. Gromnicę katolicy otrzymują w czasie chrztu i od tego momentu towarzyszy im ona przez całe życie. Jest obecna w czasie pierwszej komunii świętej, a także podczas ślubu. Jest też ważnym elementem obrzędowości, która dotyczy śmierci i umierania. Zgodnie z tradycją, gromnicę przynosi się w Wielką Sobotę, by odpalić ją od nowo rozpalonego paschału. Światło gromnicy symbolizuje światło Chrystusa.