Nazwa gromnica pochodzi od dawnego słowa – gromny – oznaczającego coś hucznego. Gromnica to świeca, która w Kościele Katolickim – ale nie tylko – ma ogromne znaczenie. Wykorzystywana jest w trakcie najważniejszych ceremonii i świąt. Dawniej wierzono między innymi, że zapalona w oknie w czasie burzy, chroni dom przed uderzeniem pioruna.
Znaczenie gromnicy – nieco zapomniane zwyczaje
Tradycyjnie gromnice wykonuje się z pszczelego wosku. Gromnicę katolicy otrzymują w czasie chrztu i od tego momentu towarzyszy im ona przez całe życie. Jest obecna w czasie pierwszej komunii świętej, a także podczas ślubu. Jest też ważnym elementem obrzędowości, która dotyczy śmierci i umierania. Zgodnie z tradycją, gromnicę przynosi się w Wielką Sobotę, by odpalić ją od nowo rozpalonego paschału. Światło gromnicy symbolizuje światło Chrystusa.
Dawne wierzenia – praktyczne zastosowanie gromnicy
Dawniej gromnicę rozpalano w domu bardzo często. Oprócz wspomnianej już wcześniej burzy, jej światło towarzyszyło ludziom w czasie różnych trudnych chwil. Płonęła w czasie wichury, ulewnych deszczy, ale też prawdziwych kataklizmów, jak wojny. Przypisywano jej wielką, niemal magiczną moc – zapalona miała chronić domostwo przed złem z zewnątrz, niezależnie od tego, czy to zło było pochodzenia naturalnego, czy też było dziełem człowieka.